Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΦΙΑΛΩΜΕΝΑ

Του Γιώργου Τσακίρη
Άρθρο στο «ΒΗΜΑ της Κυριακής» της 26/9/2004

 

Η κατανάλωση εμφιαλωμένου νερού όλο και μεγαλώνει στις Ευρωπαϊκές χώρες. Με δεδομένο ότι ο μέσος Ευρωπαίος καταναλώνει 80 – 100 λίτρα εμφιαλωμένου νερού το χρόνο προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα ότι υπάρχει μια τεράστια αγορά και μια συνεχώς ανερχόμενη βιομηχανική δραστηριότητα.

Έτσι κάθε χρόνο νέες μονάδες παραγωγής εμφιαλωμένου νερού ξεπηδούν σε κάθε περιοχή αφού το κόστος μεταφοράς είναι πάντα σημαντικό.

Όμως αξίζει να καταναλώνουμε εμφιαλωμένο νερό; Και αν ναι πως επιλέγουμε μεταξύ όλων αυτών που υπάρχουν στα ράφια των σουπερμάρκετ;

Όπως είναι φανερό μια γενική απάντηση στα ερωτήματα αυτά δεν μπορεί να καλύπτει τις ιδιαίτερες απαιτήσεις κάθε καταναλωτή. Επίσης μια τοποθέτηση στα παραπάνω ερωτήματα δεν εξαντλεί το θέμα της επιλογής εμφιαλωμένου νερού που σχετίζεται με όλη τη διαδικασία παραγωγής, μεταφοράς και αποθήκευσης πριν να φτάσει στον καταναλωτή. Γιαυτό στο μικρό αυτό κείμενο θα επιχειρήσω μόνο να ξεκαθαρίσω:

·        τι κατηγορίες εμφιαλωμένου νερού έχουμε και με τι προδιαγραφές;

·        τι πρέπει να αποφεύγουν οι ευαίσθητοι οργανισμοί και τα νήπια;

Οι κατηγορίες λοιπόν εμφιαλωμένου νερού είναι τρεις:

-          τα φυσικά μεταλλικά νερά,

-          τα νερά πηγής και

-          τα φυσικά επιτραπέζια νερά.

Τα φυσικά μεταλλικά νερά κυκλοφορούν και ως αεριούχα με την προσθήκη διοξειδίου του άνθρακα.

 

Τα φυσικά μεταλλικά νερά

Αυτά δεν περιορίζονται από την Οδηγία που καθορίζει τα ανώτερα επιτρεπτά όρια στις διάφορες φυσικοχημικές ουσίες. Έτσι για παράδειγμα το Γαλλικό νερό Vittel περιέχει 110 mg/L Μαγνήσιο, όταν το επιτρεπόμενο από την Οδηγία όριο είναι 50 mg/L. Συγκεκριμένη μορφή μαγνησίου βοηθά στην διούρηση. Επομένως νερά με υψηλή συγκέντρωση Μαγνησίου δεν πρέπει να δίνονται σε συνεχή βάση σε παιδιά μικρότερα των 7 ετών.

Ένα άλλο παράδειγμα αποτελεί η υψηλή περιεκτικότητα σε Κάλλιο που δημιουργεί προβλήματα στα νεφρά. Συνιστάται το εμφιαλωμένο νερό να μην περιέχει πάνω από 12 mg/L. Εντούτοις υπάρχουν πολλά νερά με περιεκτικότητα πολύ πάνω από αυτό το όριο. Για παράδειγμα το νερό Vichy έχει περιεκτικότητα σε Κάλιο 60 mg/L.

Τέλος η μέγιστη επιτρεπόμενη περιεκτικότητα σε Νάτριο σύμφωνα με την Οδηγία για το τρεχούμενο νερό είναι 150 mg/L. Είναι επίσης γνωστό ότι μεγάλες συγκεντρώσεις Νατρίου στο νερό είναι επικίνδυνες για ανθρώπους με υπέρταση, καρδιακά προβλήματα και μικρά παιδιά. Και όμως κυκλοφορούν νερά με μεγάλες περιεκτικότητες σε νάτριο (π.χ. Vichy 1200 mg/L).

Θα μπορούσαν να αναφερθούν και πολλά άλλα παραδείγματα με άλλα στοιχεία που δεν αναφέρονται λόγω της μικρής έκτασης αυτού του κειμένου.

 

Νερά πηγής και Φυσικά επιτραπέζια νερά

Οι κατηγορίες αυτές οφείλουν να υπακούουν στην Οδηγία για το τρεχούμενο νερό και επομένως μπορούν να χρησιμοποιούνται με μεγαλύτερη ασφάλεια.

Κοντολογίς τα φυσικά μεταλλικά νερά (που είναι γενικά πολύ καλής ποιότητας) πρέπει να καταναλώνονται από κατηγορίες ανθρώπων τους οποίους βοηθούν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους.

Εργαστήριο Εγγειοβελτιωτικών Εργων και Διαχείρισης Υδατικών Πόρων Ε.Μ.Π.
Ηρώων Πολυτεχνείου 9, 15780, Αθήνα.
E-mail: gtsakir@cetral.ntua.gr


© 2004   ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΥΔΑΤΙΚΩΝ ΠΟΡΩΝ